---

   Les événements de Karbala recèlent des enseignements capables d’être analysés au dehors de leur contexte historique. En d’autres termes, le martyr de Hussayn paix sur lui et de ses compagnons le dixième jour de Muharram 61 de l’hégire contient pour l’humanité des leçons qu’elle devrait méditer.

   L’une des questions qui se posent à l’observateur quand il se penche sur ces événements tragiques, consiste à savoir pourquoi Yazid maudit soit-il, s’est obstiné à assassiner le petit-fils du saint prophète paix sur lui et sa famille. Il ne s’agit pas ici de s’adonner à une recherche historique mais plutôt d’appréhender, en toute franchise, la motivation profonde de l’ennemi. En effet, on insiste beaucoup, à raison, sur la philosophie du soulèvement de ‘Ashoura. Le regard est tellement fixé sur le camp de Hussayn ibn ‘Ali paix sur lui qu’on en oublierait l’armée de Yazid maudit-il. Il s’agit là d’une faiblesse que de décolorer la présence ennemie. Mieux connaître l’ennemi est aussi une façon de définir les contours du mouvement hussaynite.

   Réduire les motivations de l’armée yazidite à débroussailler le chemin vers les plaisirs de ce monde n’est pas suffisant, en ce qu’il s’agit bien là d’une motivation déterminante dans le choix des yazidites pour combattre Hussayn paix sur lui, mais qui ne définit pas la panoplie complète de ces motivations. Il y a bien sûr un désir de revanche de la part de la famille omeyyade vis-à-vis des hachémites dont est issu le saint Prophète paix sur lui et sa famille. Mais cela ne suffit pas à expliquer le choix de l’immense majorité des kufites, qui étaient d’abord partisans de Hussayn ibn Ali, puis qui ont trahi leur serment et ont rejoint contre toute attente le camp de Yazid maudit soit-il. La peur, ou plutôt la terreur exercée par le calife usurpateur a probablement joué un rôle dans cette volte-face. Les trois motivations précitées (plaisirs mondains, désir de revanche et peur) peuvent néanmoins être qualifiées de secondaires.

   Il fut démontré que le massacre de Karbala constitue un événement historique majeur, non seulement pour les kufites, non seulement pour les musulmans, mais pour l’ensemble de l’humanité, dans la mesure où l’enchaînement et les enjeux convoqués dans la scène de Ashoura forment les pièces du dossier de ce que l’on pourrait appeler un tribunal de l’humanité.

    La direction de l’épisode de Karbala par Hussayn ibn Ali fut si précise que l’on pourrait la comparer à l’effort minutieux d’un juge d’instruction destiné à constituer la preuve parfaite et intangible d’une culpabilité. C’est la perfection de ce dossier à charge qui nous autorise à maudire les gens de Yazid maudit soit-il. Nulle cour d’appel, nulle cour de cassation ne viendra casser le jugement de l’histoire, qui a définitivement condamné le pêché originel ommeyade. Le massacre de Karbala fait partie de ces sommets historiques qui convoquèrent à la barre l’ensemble des forces maléfiques du parti satanique.

   A n’en point douter, Satan était le vrai chef du parti de Yazid, ce pervers dénué de discernement. Il est intéressant de noter qu’en apparence, le camp de Yazid est victorieux. Dans les faits, le massacre de Karbala n’est-il pas l’histoire de l’anéantissement d’un espoir de califat légitime, qui serait exercé par un infaillible désigné à ce poste par le saint Prophète lui-même ? Il est probable qu’Iblis maudit soit-il, qui s’est juré d’égarer l’humanité jusqu’à la fin des temps, se soit réjoui le jour de Ashoura. Ce jour-là, il fut plus proche de la réalisation de son objectif stratégique qui est d’égarer l’humanité et de l’éloigner de la voie droite. Le jour de Ashoura, le but stratégique du parti satanique, représenté par les éléments de Yazid maudit soit-il, consiste donc à égarer l’humanité toute entière.

   Il convient dès lors de se poser la question suivante : en quoi l’assassinat de Hussayn ibn Ali constitue une étape vers la réalisation du programme satanique d’égarement de l’humanité ? Il y a bien dans cet assassinat l’objectif secondaire d’éliminer un adversaire politique de poids. Mais l’on a vu que la majorité des partisans de Hussayn ibn Ali avaient failli dans leur soutien au rétablissement de l’Etat islamique, ce qui amenuisait considérablement ses chances de succès. Aux yeux de Satan, le point fondamental se trouve ailleurs. Le souci essentiel de Satan maudit soit-il dans sa lutte acharnée contre Hussayn ibn Ali paix sur lui fut d’anéantir une « source de guidance », le pôle de la vérité qu’incarnait l’Imam Hussayn paix sur lui. Il s’agit de comprendre que l’être humain définit sa pensée, sa foi et ses actions en référence à un axe. L’axe véridique constitue le chemin droit qui mène le fils d’Adam à Dieu.

   Qu’on lui retire cette source de guidance, l’être humain s’appuiera sur un axe qui, amputé de sa source originelle, sera immanquablement tiré vers les zones sataniques. Les musulmans se sont vus confiés deux dépôts par le saint Prophète paix sur lui et sa famille qu’il est obligatoire de préserver et d’obéir. La perfection de notre religion dépend intrinsèquement de la compréhension et de la fidélité que nous avons mutuellement de ces deux dépôts : il s’agit du grand poids (thiql akbar), le Saint Coran et du petit poids (thiql asghar), la pure famille prophétique paix sur elle. Que l’on retire de la balance islamique l’un de ces deux poids et la perfection de la sainte religion s’en trouve atteinte et dès lors commence l’égarement. N’ayant pu porter atteinte au « grand poids », le saint Coran, car le Tout Puissant lui-même s’en est porté garant, Satan maudit soit-il s’est normalement tourné vers le « petit poids », c'est-à-dire la famille prophétique, afin d’en altérer librement l’interprétation des versets. Satan a donc mis en œuvre un plan stratégique pour affaiblir, distordre, limiter, si ce n’est éliminer, la guidance bienfaisante de la sainte famille prophétique paix sur elle dans un premier temps et amenuiser, par cette ruse maléfique, la portée lumineuse de la Révélation coranique, source authentique de la guidance de l’humanité apportée par le sceau des prophètes, Muhammad Ibn Abdillah paix sur lui et sa famille.  

   Que l’on élimine la source d’interprétation du Saint Coran, que l’on empêche les gens de se référer à la source de savoir et de guidance que constitue la famille prophétique paix sur elle, et les portes de la corruption et de la déviation s’ouvrent. L’interprétation personnelle de la révélation coranique devient possible avec tous les dangers que cela comporte. Privé de garde fou, l’intelligence humaine se livre avec avidité à des exercices de justification de ces passions spirituelles. Les concepts ne se définissent plus en rapport à une source révélée et incontestable, mais en fonction des circonstances et des intérêts en jeu dans le monde matériel. C’est alors que l’on parle de « démocratie » pour le régime sioniste qui assassine, affame, emprisonne des millions d’innocents pour assurer la « paix » ; de « dictature terroriste » en ce qui concerne l’Iran et la Palestine alors que s’y déroulent des élections libres et populaires. On parle de « liberté » dans un pays qui interdit aux femmes voilées de faire des études. On parle de « respect des religions » dans un pays qui autorise le blasphème public et la persécution des croyants. On parle de « justice » quand quelques banques et multinationales organisent une spoliation généralisée en mettant en place un système de « libre-échange » qui couvre une vaste opération de faux-monnayeurs. C’est cela précisément l’objectif stratégique du parti satanique. Mais cette victoire n’est qu’apparente car elle se suffit de critères de réussite temporaires et matérielles et ignore le cœur, la mémoire et se heurte inéluctablement au fait que « la vérité vient et que le faux disparaît ».

{   جاء الحق و زهق الباطل }

منبع

نمود غیرت در كربلا

یکی از خصلت‌های پسندیده، «غیرت» است. در لغت، غیرت به معنای آن است که سرشت و طبیعت انسان از مشارکت غیر در امر مورد علاقه‌اش نفرت داشته باشد. (1)

در اصطلاح، آن است که کسی نسبت به ناموس خود و همسر یا فرد مورد علاقه‌اش به حدی اهتمام ورزد که به دیگری اجازه تعرض به حریم خویش ندهد. انسان غیور، نمی‌تواند تحمل کند که دیگران با نگاه‌های ناپاک یا انگیزه‌های فاسد، به همسر و بستگان او نزدیک شوند و قصد سوء داشته باشند. غیرت ورزیدن، خُلقی ارزشمند و پسندیده است. «غیرت دینی» نیز سبب می‌شود که انسان از هر نوع سوء قصد و هجوم مخالفان به دین و ارزش‌های مقدس و معتقدات دینی بر آشوبد و عکس‌العمل نشان دهد و در دفع تعرض بکوشد.

پیامبر اکرم صلی ‌الله علیه و آله فرموده است: غیرت از ایمان است؛ «اَلغیرَةُ مِنَ الایمان.»(‌2)

غیرت، نشانه ارزشمندی شخصیت یک انسان محسوب می‌شود. حضرت علی علیه‌السلام فرموده است: «ارزش انسان به قدر همت اوست، صدق او به اندازه جوانمردی اوست، شجاعتش به اندازه پاکدامنی اوست و عفت او به قدر غیرت اوست: «... و عفته علی قدر غیرته.» (3)

و خداوند نیز بندگان غیرتمند خویش را دوست می‌دارد: «انَّ اللهَ یُحبُّ مِن عِبادِهِ الغَیُور.» (4)

بنی‌هاشم، غیرتمندان روزگار خویش بودند و برای عترت پیامبر حرمتی فوق‌العاده قائل بودند. جوانان بنی‌هاشم نیز پیوسته اهل‌بیت ‌امام حسین ‌علیهم‌السلام را در طول سفر به کربلا، محافظت می‌کردند. شب‌ها نیز با حراست این جوانان، به ویژه قمر بنی‌هاشم، زنان حرم آسوده و بی‌هراس می‌خفتند. حسین بن علی علیهما‌السلام در رجز حماسی خویش در روز عاشورا از جمله بر حمایت از ذریه پیامبر و خانواده پدرش تاکید می‌فرمود: «اَحمی عِیالاتِ اَبی، اَمضی عَلی دینِ النَّبی.» (5)

آن حضرت، روز عاشورا خانواده و دختران و خواهر خود را توصیه کرد که پس از شهادتش، گریبان ندرند و چهره مخراشند و آه و زاری و واویلا سر ندهند و پیش دشمنان صدایشان را به گریه بلند نکنند. در واپسین لحظات هم که مجروح بر زمین افتاده بود، وقتی شنید که گروهی از سپاه دشمن قصد حمله به خیمه‌ها و تعرض به زنان و کودکان دارند، بر سرشان فریاد کشید: «اِن لَم یَکُن لکم دینٌ و کُنتُم لا تَخافُونَ المَعادَ فَکُونُوا اَحراراً فی دُنیاکُم...» (6)، ای پیروان آل ابوسفیان، اگر دین ندارید و از معاد نمی‌ترسید، پس در دنیایتان آزاده باشید و اگر عربید، به اصل و تبار خویش برگردید... من با شما می‌جنگم و شما با من می‌جنگید، به زنان که نباید تعرض کرد، تا وقتی من زنده‌ام، طغیان گرانتان را از تعرض نسبت به حرم من باز دارید: «فَامنَعُوا عُتاتِکُم عَنِ التَّعرُّضِ لِحَرَمی ما دُمتُ حَیّاً.» (7)

از غیرت امام بود که در همان حال هم از کار ناجوانمردانه سپاه دشمن برآشفت و اعتراض کرد و تا زنده بود نتوانست تحمل کند که نامردان به حریم ناموس او نزدیک شوند. غیرت دینی او و یارانش نیز زمینه‌ساز آن حماسه بزرگ شد. امام، کشته شدن را بر ننگ ذلت و تسلیم، ترجیح داد و این از غیرت و حمیت او بود. یاران شهیدش هم شب عاشورا و در فرصت‌های دیگر تا پای جان ابراز وفاداری کردند و غیرتشان اجازه نداد که امام و اهل‌بیت ايشان را در صحرا و میان انبوه دشمن رها کنند و خود، در پی زندگی و عافیت خویش روند. عباس، امان‌نامه دشمن را رد کرد، خودش تیغ‌ها و شمشیرهای دشمن را بر خواری و مذلت ترجیح داد.

اما فرومایگان، برای کشتن او و به خاطر رضای خاطر والی کوفه و یزید طاغوت، همدست شدند و پس از کشتن عاشوراییان، خانواده آنان را به اسارت بردند.

برآشفتن عبدالله عفیف ازدی در کوفه بر ضد ابن زیاد و اعتراض به اسیر گرفتن خانواده حسین علیه‌السلام و عترت پیامبر، از غیرت او بود. اعتراض حضرت زینب به یزید در شام، که اهل‌بیت پیامبر را در معرض دید و تماشای مردم کوچه و بازار قرار داده (8)، ریشه در غیرت او داشت.

پیروان عاشورا، هم درس عفاف و حجاب را به عنوان «غیرت ناموسی» از کربلا می‌آموزند، هم دفاع از مظلوم و نصرت حق و مبارزه با باطل و بدعت را به عنوان «غیرت دینی» از حماسه آفرینان کربلا الهام می‌گیرند.

پي‌نوشت‌ها:

1- مجمع البحرین، واژه «غیر».

2- من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 444 .

3- نهج‌البلاغه، صبحی صالح، حکمت 47 .

4- میزان الحکمة، ج 7، ص 357 .

5- بحارالانوار، ج 45، ص 49 .

6- همان، ص 51 .

7- همان، در وقعة الطف، ص 252، با عبارتی دیگری بیان شده است. «امنعوا رحلی و اهلی من طفاتکم و جهالکم».

8- حیاة الامام الحسین، ج 3، ص 378.

منبع:

پيام‌هاي عاشورا، جواد محدثي

سایت منبع

به گزارش معاونت روابط و همکاری‌های بین المللی روابط عمومی شهرداری تهران در اجلاس اخیر این سازمان بین‌المللی که در کشور کره جنوبی برگزار شد از میان نزدیک به 2 هزار نفر از شهرداران و مقامات محلی از سراسر جهان و با وجود حضور نداشتن شهردار تهران در این اجلاس ، وی از سوی شرکت کنندگان در اجلاس به عنوان یکی از اعضای شورای جهانی و دایره اجرایی سازمان شهرها و حکومت های محلی متحد(UCLG) انتخاب شد.

شورای جهانی UCLG مهمترین رکن تصمیم‌گیری این سازمان است که سیاست‌ها و برنامه‌های کلان و جهت گیری‌های جهانی شهرداری‌ها و حکومت‌های محلی را تعیین می‌کند و دایره اجرایی نیز مسئولیت اجرای برنامه ها و پیشبرد اهداف سازمان را برعهده دارد.

دکتر محمد باقر قالیباف همچنین در اجلاس اخیر منطقه ای این سازمان که در استانبول محل دبیرخانه منطقه خاورمیانه و غرب آسیا (UCLG-MEWA) برگزار شد به عنوان عضو شورا و دایره اجرایی منطقه ای این سازمان برگزیده شده بود.

نام فيلم:رزيدنت اليور!
ژانر:ترسناك
محدوده سني تماشاي فيلم:از 90سال به بالا(از عزيزاني كه هنوز به سن قانوني تماشاي اين فيلم نرسيده اند تقاضا ميشود اين فيلم را وقتي به سن 90سالگي رسيدند تماشا نمايند)
مدت زمان پخش:هر زمان طول بكشد شما را سننه...شما فيلمتان را ببينيد
نويسنده و كارگردان:لوك هيچكاك
فيلمبرداران:انجل ملقب به انجي پيك!/يه سري ادم الاف كه رفتن الي رو مورد سوژه عكسشون قرار دادن!
پشت صحنه:كل بر و بچس پي تي السينتس كه قراره بزودي بازشه...
بازيگران:اليور كان (الی) در نقش زامبي
اليور كان در نقش كودكي هاي زامبي
يه سري سياه لشكر ديگه در نقش دوستاي الي
----------------------------------------
الي كه از همون بچگيش اين جوري نبود كه كلي واسه خودش ادم باحال و مهربوني بود...همه رو دوست داشت...به همه احترام ميذاشت...حتي يادمه اوايل ازدواجمونم همين جوري با محبت و باصفا بود اصلا نميدونست خون و ادمخواري يعني چي....
با همه دوست بود:

البته خب...بچم از همون دوران طفوليت تو شناخت فرق بين محرم و نامحرم مشكل داشت!اي كيوش تو اين زمينه ضعيفه نميدونه نبايد با نامحرم صميمي شه....اونم با اين خانوم!:

گاهي هم اين دوستي خيلي شديد ميشد...!!:

به هر حال مهم اين بود كه چه با رعايت مسائل شرعي و چه با غير رعايت اونا بچم مهربون بود...با همه بازي ميكرد...مثلا ميرفت تو كوچه با بچه همسايمون وسطي بازي ميكردن...البته دونفره!!وسطي دونفره...فك كن...خب يه هر حال بازي ميكردن...!ادم كه نميخوردن....

گاهي قد الي كه نميرسيد نكه بچم خيلي قدش كوتاس!!!وسطي هم احتياج به قد بلند داره!!(حالا چرا اونو خود الي هم نميدونه!)ميرفت اين بالا تا قدش بلند شه...

وقتي هم كه از بازيهاي دونفره كه تعداد خب خيلي زياده خسته ميشد ميرفت تنهايي بازي ميكرد...
يه توپ دارم قلقليه....سرخ و سفيد و ابيه...

ميزنم زمين هوا ميره...نميدوني تا كجا ميره...ييييييييي!!!!!

خلاصه بچم خيلي مهربون بود و اوقات فراغتشو با بازي و تفريحات سالم ميگذروند...يكي از تفريحات سالم الي ول گشتن تو پي تي پرستاران بود!حسابي بهش خوش ميگذشت...اما يه روز...الي سوسول مثه هميشه از سر كار كه برگشت اينجوري خودشو لوس كرد....سلام...

خوبي عزيزم....تاپيك كو؟

و....من اين حقيقت تلخو بهش گفتم...
لوك:الي جان من ميدونم خيلي برات سخته اما ما تمام تلاش خودمونو كرديم...متاسفانه تاپيك دووم نياورد(لوك از اتق عمل كه مياد بيرون زماني كه يه مريضو كشته همين جوري ميشه ديگه نه!)
الي:چي...نهههههههه.....

والي افسرده شد...الي رفت تو خودش درو بست بيرون نيومد...

اما....
از اينجا بود كه الي تصميم گرفت خودش اقدام كنه!
الي:تو اين جور مواقع بايدچيكار كرد؟

الي:اها...فهميدم لوك...اصلا غصه نخور عزيزم...بايد تغيير ماهيت بدم(تو اين عكسه داره تغيير ماهيت ميده!)و تبديل شد به يه زامبي كه حركات رزمي رو هم بلده!

ورفت تو خيابون شروع كردن به خوردن مردم!افراد زيادي در صدد بر اومدن تا با اين معضل و پديده اجتماعي مقابله كنن انتحاري ميزدن...خيلي به الي نزديك ميشدن تا حداقل با فدا كردن خودشون جون بقيه انسانها رو نجات بدن:





اما متاسفانه هيچ كدوم زياد زنده نموندن...
الي:هي...اون اره رو بده به من...به علت وحشتناك بودن ادامه اين صحنه اينجا قابل پخش نيست دوستان علاقه مند ميتونن براي پي بردن به سرنوشت اين بدبخت به فيلم اره مراجعه نمايند!

....
دين دين درينگ دينگ دينگ دي دي ديرينگ...!(اهنگ پيام بازرگانيه!)
معنيش اينه كه بريد چرتتونو بزنيد بيايد بقيه فيلمو تماشا كنيد...
شرمنده داد مامانم در اومده كه من مگه قرار نيست تا شنبه 7 تا كتابو بخونم پس چرا اينجام!
ادامه داستان در مجله بعدي....
-----------------------------
oskol production
cast:
oliver kahn....little zambie
oliver kahn...zambie
a lot of poor people!
coming back soon

ظهور ستاره یی جدید در فوتبال فرانسه